Zdrowie to więcej niż leczenie. STOMAlife w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Leczenie może uratować życie. Ale o jego jakości decyduje również to, co wydarzy się później – po wypisie ze szpitala, po zakończeniu terapii, po powrocie do domu. Ta perspektywa była dla nas szczególnie ważna podczas konferencji „Zdrowie jako kapitał społeczny – obywatelska odpowiedzialność za wspólną przyszłość”, która odbyła się 19 października 2026 roku w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Warszawie, w sali im. Anny Walentynowicz.

W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele Fundacji STOMAlife. Konferencja była okazją do spojrzenia na zdrowie nie tylko jako na zagadnienie medyczne, lecz także jako na jeden z fundamentów aktywności społecznej, zawodowej i obywatelskiej.

Co dzieje się z pacjentem po opuszczeniu szpitala?

To pytanie, które konsekwentnie stawiamy w naszej działalności. W przypadku osób ze stomią zakończenie leczenia operacyjnego często oznacza początek kolejnego, równie wymagającego etapu.

Nauka życia ze stomią, dostęp do odpowiednio dobranego sprzętu, opieka specjalistyczna, rehabilitacja, wsparcie psychologiczne czy radzenie sobie z powikłaniami – wszystko to wpływa na możliwość odzyskania samodzielności i powrotu do codziennego funkcjonowania.

Dlatego jednym z naszych najważniejszych postulatów pozostaje zapewnienie rzeczywistej ciągłości opieki okołooperacyjnej – od przygotowania do zabiegu aż po powrót pacjenta do życia poza szpitalem.

Uważamy, że placówka wypisująca powinna wskazać pacjentowi konkretne miejsce dalszej opieki, możliwie blisko jego miejsca zamieszkania, oraz zapewnić jasną informację, gdzie i w jaki sposób uzyskać pomoc w przypadku powikłań.

Pacjent nie powinien samodzielnie poszukiwać kolejnych elementów opieki, zwłaszcza w okresie, w którym dopiero uczy się funkcjonowania w nowej sytuacji zdrowotnej.

Ważne rozmowy toczą się również poza salą konferencyjną

Udział w wydarzeniu był dla nas także okazją do bezpośrednich rozmów w kuluarach, podczas których mogliśmy przedstawiać perspektywę osób ze stomią i zwracać uwagę na potrzebę lepszego powiązania leczenia szpitalnego z dalszą opieką oraz wsparciem społecznym.

Podkreślaliśmy również, że samodzielność nie oznacza braku ograniczeń zdrowotnych. Osoba ze stomią może pracować, podróżować i aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym, a jednocześnie mierzyć się z powikłaniami, ograniczeniami funkcjonalnymi czy koniecznością stałego dostępu do specjalistycznego zaopatrzenia.

Dlatego ocena potrzeb człowieka nie może kończyć się na rozpoznaniu medycznym. Powinna uwzględniać także rzeczywisty wpływ choroby i jej następstw na codzienne życie.

Od deklaracji do konkretnych rozwiązań

Zdrowie jako kapitał społeczny to nie tylko ważna idea. To również zobowiązanie do tworzenia takich warunków, w których osoby po poważnych doświadczeniach zdrowotnych mogą zachować możliwie największą niezależność, pracować, rozwijać się i uczestniczyć w życiu społecznym.

Wymaga to współpracy administracji publicznej, środowiska medycznego, instytucji odpowiedzialnych za politykę społeczną i organizacji pacjenckich.

Dziękujemy organizatorom za możliwość uczestniczenia w konferencji oraz przestrzeń do rozmów i wymiany doświadczeń.

Bo skuteczność systemu ochrony zdrowia powinniśmy mierzyć nie tylko tym, ilu ludzi udało się wyleczyć, ale również tym, jak mogą żyć po zakończeniu leczenia.

---

Warszawa 19 października 2026