O stomii, której nie widać. I o strachu, który można oswoić.

Paź 202622

Czasem największą przeszkodą w pomaganiu nie jest brak wiedzy, ale obawa przed tym, czego jeszcze nie znamy. Właśnie dlatego 22 października Fundacja STOMAlife spotkała się z kadrą placówki, w której przebywa dziecko ze stomią.

W szkoleniu prowadzonym przez Małgorzatę Kwarciak uczestniczyło 45 osób. Były pytania, wątpliwości i rozmowy o codzienności, która dla osób bez doświadczenia ze stomią może wydawać się skomplikowana. O pielęgnacji, bezpieczeństwie, reagowaniu w trudnych sytuacjach, ale także o emocjach, wstydzie i lęku przed odmiennością.

Bo stomia to nie tylko kwestia medyczna. Szczególnie kiedy dotyczy dziecka.

Dziecka, które chce być przede wszystkim jednym z rówieśników. Bawić się, uczyć, nawiązywać przyjaźnie. Nie tłumaczyć się ze swojego ciała. Nie być definiowanym przez chorobę czy niepełnosprawność.

Podczas spotkania ważnym tematem była również rola otoczenia. To, jak dorośli rozmawiają o niepełnosprawności, jak reagują na odmienność i czego swoim zachowaniem uczą dzieci.

Dlatego zachęcaliśmy kadrę do przeprowadzenia zajęć z uczniami poświęconych różnym rodzajom niepełnosprawności. Nie po to, by opowiadać historię konkretnego dziecka, ale by pokazać, że ludzie różnią się między sobą, mają różne potrzeby i ograniczenia, a mimo to wszyscy zasługują na szacunek, akceptację i poczucie przynależności.

Edukacja nie powinna odbierać nikomu prawa do prywatności. Powinna sprawiać, że ukrywanie swojej odmienności przestaje być warunkiem poczucia bezpieczeństwa.

To szczególnie ważne w świecie dzieci, w którym jedno nieprzemyślane pytanie, komentarz czy reakcja potrafią zranić bardziej, niż dorosłym się wydaje.

Cieszy nas otwartość uczestników szkolenia. Pytania, które padały, pokazały, że jest potrzeba takich spotkań. A początkowa niepewność wobec stomii stopniowo ustępowała miejsca zrozumieniu.

Nie wiemy, czy jedno szkolenie zmieni sposób myślenia wszystkich uczestników. Wiemy jednak, że pozwoliło zrobić pierwszy krok. Zamiast obawiać się tego, czego nie znamy, można spróbować to zrozumieć.