Są historie, które rodzą się z bólu. Są takie, które rodzą się z siły.

Dziś zapraszam Was do opowieści Yony – kobiety, psycholożki, mamy, osoby z doświadczeniem stomii. To historia o byciu tu i teraz. O życiu mimo. A może właśnie – dzięki temu.

TU I TERAZ – MOJA HISTORIA, MOJA SIŁA

Znajomi mówią o mnie „poliglotka”. Ja widzę w językach obcych przede wszystkim mosty – do ludzi, do ich historii, do głębszych relacji. Od zawsze fascynowały mnie inne kultury. Jeśli mam możliwość – uczę się, słucham, podróżuję.

Jednak moja droga nie była prosta.

Od 9. roku życia choruję na chorobę Leśniowskiego-Crohna. W wieku 13 lat wyłoniono mi stomię. Przeszłam ponad 10 operacji i spędziłam wiele lat w szpitalach. Trauma przestała być dla mnie pojęciem teoretycznym – stała się doświadczeniem. Wiem, czym jest strach, bezsilność, ból i ciemne myśli.

Ale wiem też, czym jest siła.

Od ponad pięciu lat moje życie nabrało zupełnie nowego wymiaru – zostałam mamą cudownej Dianki. To ona daje mi największą motywację. Więź matki z córką jest najgłębszą relacją, jaką życie mi podarowało.

Nasze życie jest intensywne i pełne doświadczeń. Nie ma w nim nudy. Diana mówi po francusku i polsku, zaczyna angielski. W jej żyłach płynie francuska i polska krew. Jest obywatelką świata – może wybierać między Kamerunem, Francją, Polską czy Wielką Brytanią. A jej serce najmocniej bije dla Polski – dla rodziny, kuzynów, wspólnych spotkań.

Kochamy podróże, sporty, rysunek i malarstwo. Uczymy się świata razem.

Ostatnie lata były dla nas ogromnym wyzwaniem. Byłam pod stałą opieką medyczną, często trafiałam na stół operacyjny. Jak mówi Diana – „domek lekarza” bywał moim drugim domem. Ona w tym czasie była pod opieką wspaniałych kobiet – naszej ukochanej Juleczki i swojej babci. Ja miałam przy sobie przyjaciółkę, która jest ze mną od początku moich zdrowotnych zmagań. W najtrudniejsze dni rozpraszała moje czarne myśli.

W maju 2025 roku przeszłam kolejną operację – wyłonienia francuskiej stomii. Organizm odmawiał współpracy, ale ja znów odnalazłam w sobie siłę. Po wyjściu ze szpitala pojechałam z mamą do włoskich butików – moda zawsze stawia mnie na nogi. A niedługo później poleciałam z Dianką na dwa miesiące do USA.

Bo nigdy nic nas nie powstrzymało, by żyć pełnią życia.

Nie mówię, że nie było łez. Były. Morza łez. Ale każdą przeszkodę staramy się przekuwać w lekcję. W rozwój. W wdzięczność.

Przez lata wypracowałam własne techniki radzenia sobie z bólem i traumą – poprzez doświadczenie, metodę prób i błędów, wiedzę akademicką, szkolenia oraz inspiracje z Dalekiego Wschodu. Dziś chcę dzielić się nie tylko swoją historią, ale także wiedzą i wsparciem.

Bo wierzę, że nasze doświadczenia mają sens wtedy, gdy mogą stać się światłem dla innych.

Chciałabym Was zaprosić do rozmowy.
Przedstawcie się proszę w komentarzach.

• Jak długo macie stomię?
• Co było przyczyną jej wyłonienia?
• Co było dla Was najtrudniejsze na początku?

Stwórzmy przestrzeń szczerości, wsparcia i wzajemnej siły.

Jesteśmy czymś więcej niż diagnozą.
Jesteśmy historią odwagi.

Psycholożka Yona 
Warszawa, 17 lutego 2026
Zdjęcia: archiwum prywatne Yony

---

Jeśli czujesz, że ta historia jest też trochę o Tobie…
Jeśli jesteś na początku swojej drogi albo potrzebujesz rozmowy – napisz do nas: poradnia@stomalife.pl
Stomalife to miejsce tworzone przez ludzi z doświadczeniem. I dla ludzi z doświadczeniem.
Nie jesteś sam. Nie jesteś sama.