Pułapka w Relacji

Są relacje, w których człowiek nie czuje się kochany ani poznawany, lecz stopniowo zastępowany. To nie dzieje się nagle. Na początku wydaje się, że druga osoba po prostu chce się dzielić sobą: swoją muzyką, swoimi zainteresowaniami, swoimi przekonaniami. Z czasem jednak zaczynasz zauważać, że w tej wymianie nie ma wzajemności. Jest tylko jeden kierunek.

Ktoś nieustannie wkłada w Ciebie siebie. Swoje poglądy, swoje interpretacje świata, swoje upodobania. Oczekuje, że będziesz słuchać tych samych utworów, myśleć w podobny sposób, reagować tak jak on. Twoje własne wybory stają się mniej ważne. Kiedy próbujesz opowiedzieć o tym, co jest bliskie Tobie, spotykasz się z brakiem zainteresowania albo z oceną. Zamiast ciekawości pojawia się korekta. Zamiast słuchania – pouczanie.

Najbardziej bolesne jest to, że przestajesz mieć przestrzeń na własny oddech. Każda rozmowa staje się okazją do tego, by Cię przekonać, poprawić lub zmienić. Gdy wyrażasz swoje zdanie, nie jest ono przyjmowane jako równorzędny głos. Służy jedynie jako punkt wyjścia do wykładu o tym, dlaczego powinieneś myśleć inaczej. Zaczynasz czuć, że nie jesteś słyszany. Jesteś jedynie materiałem do przekształcenia.

W zdrowej relacji ludzie wpływają na siebie nawzajem, ale nie próbują się wzajemnie wymazywać. Jest miejsce na różnice, odmienne gusta, inne spojrzenie na świat.